7. D'Angelo - Black Messiah (RCA)

Ο δίσκος ξεκινάει με το Sugah Daddy, τα τρία τραγούδια που προηγούνται ας τα χρεώσουμε σε όσα πέρασε τα τελευταία δεκατέσσερα χρόνια.
Για τα υπόλοιπα 45 και κάτι λεπτά μου είναι αδύνατο να σταματήσω να κουνάω το κεφάλι μου, νομίζω ότι δεν υπάρχει καλύτερο σερί φέτος από το Back To The Future/ Till It's Done/ Betray My Heart.
Το comeback των Blur ήταν μαγικό αλλά αυτό το χρειαζόμουν περισσότερο.

8. Triptides - Azur (Requiem Pour un Twister)

Οι αναγνώστες του Wire και οι κυνηγοί του νέου ας προσπεράσουν, εδώ η φάση είναι Καλιφόρνια και Byrds, Byrds, Byrds.

9. Beach House - Thank your lucky stars (Sub Pop)

Θα μπορούσε στη θέση του να είναι το Depression Cherry αλλά εδώ έχει "Traveller", "All your Yeahs", "Somewhere Tonight".
Και τη στιγμή που το '"Elegy to the void" περνά τα 3.30".

10. Father John Misty - I Love You, Honeybear (Sub Pop)

Μια χαρά τοποθετείται ο Πάτερ:

Oh, I just love the kind of woman who can walk over a man
I mean like a god damn marching band

I hate that soulful affectation white girls put on
Why don't you move to the Delta?

I've become jealous, rail-thin

Prone to paranoia when I'm stoned

If this isn't true love, someone oughta put me in a home

11. Blur - The Magic Whip (Parlophone)

Για το Thought i was a spaceman μπήκα και έμεινα ως το τέλος. Εντυπωσιακά ουσιαστικό comeback. 

12. John Grant - Grey Tickles, Black Pressure (Bella Union)

Εδώ ισχύει to "Please do not read the lyrics whilst listening to the recordings" που έγραφε στους δίσκους των Pulp, ο Jarvis.

Λέω να τους τυπώσω να τους έχω πάντα πάνω μου.

13. Jamie XX - In Colour (Young Turks)

Να κάνουμε ένα kickstarter για να βγάλουμε το δίσκο χωρίς το "I Know There's Gonna Be (Good Times)".