14 - 7: Autechre, Case/lang/veirs etc.

14. Autechre - Elseq 1-5 (Warp)
Υπάρχει ο Neil Young που πιστεύει στο Pono, υπάρχουμε κι εμείς που θεωρούμε ότι καλώς οι Autechre εξακολουθούν να κυκλοφορούν δίσκους(;).

13. Case/lang/veirs - Case/lang/veirs (Anti-)
Μετά βέβαια έρχεται η KD Lang, τραγουδάει το Blue Fires και αναρωτιέσαι τι διάολο κάνεις με τους Autechre.

12. Frank Ocean - Blonde (Boys Don't Cry)
Δεν ξέφυγε ούτε ο Frank Ocean από το κυνήγι του νέου ήχου και τη νόρμα των πολλών συντελεστών. Κάποιες φορές τα καταφέρνει περίφημα (Self control, Seigfreid, Pink + White, Ivy και Nikes), τις υπόλοιπες νοσταλγώ τη συνοχή του ντεμπούτου.

11. Divine Comedy  Foreverland (Divine Comedy Records)

10. Kevin Morby - Singing Saw (Dead Oceans)

09. Jim James - Eternally Even (Capitol)

08. Leonard Cohen - You want it darker  (Columbia)

07. A Tribe Called Quest - We got it from Here... Thank You 4 Your service (Epic)

15. Anonhi - Hopelessness (Secretly Canadian)

​
Οι στίχοι, οι ενορχηστρώσεις, οι συνεργάτες και το tracklist που βγάζει αποτελέματα όπως

I don’t love you anymore / Obama

Violent men / why did you separate me from the earth?

Crisis / Hopelessness

16. Carla dal Forno - You Know What It’s Like (Blackest Ever Black)

Τελευταία μου αρέσει να το ακούω μετά από τη Nebraska του Bruce.
Μπορεί να είναι το κόκκινο πλαίσιο γύρω από την ασπρόμαυρη φωτογραφία, το δωμάτιο ως στούντιο ή τα αυτοκίνητα στους στίχους, έτοιμα να βγουν στον road to nowhere.

17. The Radio Dept. Running Out of Love (Labrador Records)

​Έκαναν τον πιο πολιτικό τους δίσκο και κατάφεραν να τον ενορχηστρώσουν στα 4/4 με cowbells και φανταστικές μπασογραμμές. Ανεβαίνεις στην πίστα και τραγουδάς:

“You keep talking middle ground

So sick of hearing about that middle ground

This is it, you can’t go ‘round

There’s just no other middle to be found”.

Άριστα στα παιδιά από το Lund.

18. Parquet Courts - Human Performance (Rough Trade Records)

It comes through the window
It comes through the floor
It comes through the roof and
It comes through the door
Dust is everywhere, sweep.

Η σκόνη είναι παντού και ο Jonathan Richman πρέπει να ’ναι περήφανος.

19. Iggy Pop - Post Pop Depression (Loma Vista Recordings)

I’m gonna break into your heart λέει στην αρχή του δίσκου, στη δική μου μπήκε μάλλον εύκολα και για καλά. Ο τελευταίος των μοντέρνων μοιάζει τόσο ακμαίος που φαίνεται ότι θα’ ναι καιρό εδώ γύρω και αυτό είναι το καλύτερο παυσίπονο της φετινής χρονιάς.

20. Ultimate Painting - Dusk (Trouble In Mind)

Οι Ultimate Painting δεν ανήκουν στην εμπροσθοφυλακή του νέου ήχου. Είναι τόσο μακριά από τις στουντιακές καινοτομίες όσο το Dunedin από το Λονδίνο.

Δεν τους πολυνοιάζει όμως και μάλλον δικαιολογημένα γιατί αυτό που θέλουν, και κάνουν καλά, είναι να γράφουν ωραία 3λεπτα κομμάτια με λιτές μπασογραμμές, νωχελικά drums και πολύ reverb. Όλα αυτά ενορχηστρωμένα στο ύφος των Velvets της μετα-John Cale περιόδου.